martes, 16 de septiembre de 2008
Parte de guerra de las 20:45
La batalla está siendo enconada. Esta tarde han caído 6.000 palabras más. Se ha bajado el promedio a 9.500 palabras al día. El desgaste ha sido grande y es posible que no se alcancen los objetivos estratégicos fijados al inicio de la campaña. Pero la suerte está echada.
Parte de guerra de las 14:00
La batalla está siendo encarnizada. La resistencia de la 2ª columna está siendo tan tenaz que ha sido necesario maniobrar en el campo para romper la unidad de las tropas enemigas. Ahora están descolocadas y es cuando hay que aprovechar para fustigar sus puntos más vulnerables. Han caído 3.000 palabras.
lunes, 15 de septiembre de 2008
Parte de guerra de las 19:10
El ataque contra la tercera columna ha sido furibundo. La estrategia de concentrar el ataque sobre el flanco débil ha surtido efecto. Se han ocasionado 7.000 bajas en el cuerpo del texto. Se mantiene el promedio fijado a primera hora del día (10.000 palabras por día).
Pero mañana la historia será diferente: la segunda columna, integrada por 54.000 efectivos, debe ser reducida a la mitad. Es posible que la batalla dure varios días.
La moral de la tropa está alta. Es el momento de atacar.
Pero mañana la historia será diferente: la segunda columna, integrada por 54.000 efectivos, debe ser reducida a la mitad. Es posible que la batalla dure varios días.
La moral de la tropa está alta. Es el momento de atacar.
Parte de guerra de las 13:30
Las líneas han sido sometidas a un intenso bombardeo. El primer objetivo ha sido alcanzado: han sido exterminadas todas las notas al pie. En la maniobra han caído, de forma colateral, 3.000 palabras.
El fuego se concentrará a partir de ahora en las columnas 2 y 3, el grueso de las fuerzas enemigas. La batalla será larga y difícil.
El fuego se concentrará a partir de ahora en las columnas 2 y 3, el grueso de las fuerzas enemigas. La batalla será larga y difícil.
50.000 palabras: crónica del verbicidio
La semana se despliega ante el Barón como un gran campo de batalla. Mejor dicho: como un campo de exterminio. En cinco días, 50.000 palabras (10.000 palabras por día) nacidas de su propio magín o tomadas de otros lugares, cuidadosamente seleccionadas, laboriosamente encajadas en un texto durante los últimos cinco años, deben ser sentenciadas a muerte. No es tarea fácil: a la dificultad de condenar a las menos relevantes, a las más inútiles, se suma el significado restante; lo que van a decir las supervivientes sin sus compañeras de viaje hasta esta misma semana. Algunas tendrán que hacer un esfuerzo e intentar decir por sí solas lo que antes decían unidas a otras. Otras quedarán huérfanas y será difícil que vuelvan a ser lo que eran.
Es un proceso de reducción con un objetivo claro: que el texto siga diciendo lo mismo con 100 páginas menos, pero es difícil. Lo que nació como una gran manta, que después pasó a ser una mantita de sillón, acabará convertido en un chal o una bufanda: su función no puede ser la misma, pero también aliviará del frío.
El Baró(n)metro marcará al término de cada jornada las evoluciones de esta campaña. Hoy mismo, por la noche, se hará público el primer recuento de bajas.
Una oración por las almas de las que van a morir.
Es un proceso de reducción con un objetivo claro: que el texto siga diciendo lo mismo con 100 páginas menos, pero es difícil. Lo que nació como una gran manta, que después pasó a ser una mantita de sillón, acabará convertido en un chal o una bufanda: su función no puede ser la misma, pero también aliviará del frío.
El Baró(n)metro marcará al término de cada jornada las evoluciones de esta campaña. Hoy mismo, por la noche, se hará público el primer recuento de bajas.
Una oración por las almas de las que van a morir.
viernes, 5 de septiembre de 2008
A primeira réplica...
...debémoslla á Duquesa de Belflor, flor de indiscutíbel talento (a ver cando se anima cunha montaxe de vídeo):
esa hormona que me dis,
que se chama non sei como,
voucha quitar eu de jolpe,
dandote cun pau no lomo.
que te collo polos pelos
e te arrastro polo chan,
que non vas a poder sentarte,
no que queda de veran.
que saliche ti moi cuco,
e ela moi pillabana,
e calquera escusa e boa
para acabar nunha cama
que se chama non sei como,
voucha quitar eu de jolpe,
dandote cun pau no lomo.
que te collo polos pelos
e te arrastro polo chan,
que non vas a poder sentarte,
no que queda de veran.
que saliche ti moi cuco,
e ela moi pillabana,
e calquera escusa e boa
para acabar nunha cama
O gran Igor Lugris
O Barón ten o gusto de convidar aos seus visitantes a participaren da poesía de Igor Lugris, a quen se lle está adicado o último número da Revista das Letras.
Noraboa, polo recoñecemento que supón, ao antigo compañeiro de andanzas escolares, anfitrión de tantas noites no Artefacto Burbur e, agora, cibercompañeiro de blog.
Noraboa, polo recoñecemento que supón, ao antigo compañeiro de andanzas escolares, anfitrión de tantas noites no Artefacto Burbur e, agora, cibercompañeiro de blog.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)